word up

expand your english knowledge by using this intresting app!

let's gohttp://www.wordupapp.co

!.. پنجره

 

رو خیالم که قدم میزنی شب
کوچه ی دلم چراغونی میشه!

حتی دستامو که میگیری،هوا
اگه لازم باشه بارونی میشه!

یکی اینجاس که نُتِ ترانه هاش
داره گوشمو نوازش میکنه...

انگاری یکی توی سکوت من
داره برگشتن و خواهش میکنه

یکی اینجاس که هوای دلهره
پُرِ تو فضای سنگین چشاش

پُرِ شعرای غم انگیزه دلش
پُرِ شعرای غم انگیزه نگاش!

اینجوری نمیمونه خیابونا...
یروزی تو کوچه بارون میزنه

منطقِ این من احساساتی ام
یه شب از بهونه بیرون میزنه!

"تو" همون پنجره ای! رو به حیاط
که لبش از همه رویایی تره....!

منم اون بادی که از روی هوات
عطرتو واسه بهارش میبره...

شعر طولانی من بدون شک
عمرمو یک تنه کمتر میکنه

ولی تو تک تکشو زمزمه کن
این خودش حالمو بهتر میکنه

میونِ اینهمه سبک زندگی
من گرفتم سر دیوونگی رو

تو ولی قلبتو آواره نکن
بذار یاد بگیره مردونگی رو!

#سمیه_عاشوری_کلور

!.. تلنگر

این شهر بی وفا نبود، وفای آدما نبود..!
غروب سرده این روزا فقط که سهم ما نبود..!

به جرم چی تنها شدیم کنار خش خش خزون؟
پیاده رو خاک میخوره! دادمیزنه تنهاییمون.!

گناهمون موندنه یا عذاب رفتنای سرد.........؟
وفا نبوده با شما یا شهر بی وفایی کرد....؟

میگن که سرده این روزا درختا میوه نمیدن...!
مامان بزرگا بهمون آجیل و گیوه نمیدن.......!

میگن گناهه شهرما سردیه این زمستونه...!
اینکه تو پاییز به درخت برگ و گلی نمی مونه!

چونکه بهارش از فلک قطره ی بارون می ریزه
تابستون عین خودشه! پاییز عین پاییــــــــزه!

تنهایی سهم خیلیاس ما جزو اون خیلیاییم..!
خلوتیه زمستونا! شلوغیه عیدی ماییــــــــم..!

ادامه نوشته

!... دوجهان

از درد و غمت هیج نگفتی و به امروز
در چهره ی پر عاطفه ات مِهر نهان است

در هاله ی آغوش تو باید که دعا کرد ...
مادر به خدا قلب تو محراب جهان است!

در خاکِ پُر از رنج تو یک ریشه هویداست
یک ریشه ی محکم که مرا کرده تنومند...!

هرجا که دری بسته شد و اشک من آویخت
گفتی تو پدر با پسرت : غصه نخور مرد!

این قالیِ پر نقش و نگارِ کـــفِ خانــــه
از هر قدمِ توست که اینگونه بهار است!!

احوال پریشان مـــــرا غـــــرق دعا کن
کان دامنِ تو خالی ز هرگونـــه غبار است

گر یکـــــسره دنیا به نگاهت زده طعـنه...
دستان تو همواره فقط سوی خدا بـــــود!

با رنجه ی دستان نجیبت زدی پیوند...
هر روزیِ پاکی که ازین خانه جدا بود..

محکم شده این عشق از آن ریشه ی سختت
روشن شده این قلـــــب به انوار دعایت

من هردو جهان را ز همین خانه ستودم!!!
احسن به تو و قلبِ تو و قلبِ خدایــــت!!

#سمیه_عاشوری_کلور

!...یلدا

از اندوهی که در قلب جهان است
و از دردی که درمانش زمان است

هم از چشمان پر برقـــت که انگار
در این ظلمت برایــم ارمغان است

پر از رنجم ولی با چــــشم بسته
تمام دلــــخوری هایم نهان است

اگر بر چهره ات اشـــکی نشینــد
چه خرداد و چه شهریور خزان است

دلت دریا و گــیسویت چو یلــــدا
نگاهــــت بازتاب آسمــان است

نگفتم حرفــــی اما در نگاهـــم
عیانی و چه حاجت به بیان است

نبــــر اندوهـــکی انــدر وجـــــودت
که پای قلب من هم در میان است

به من بسپار ترست را که عشقت
درون سیـــنه ی من در امان است!

 

#سمیه_عاشوری_کلور

!...اخطار

تو دگر بر دل من هی مکن اصرار، مکن!

نشـــود ناگه ازین قصّه خبردار ، مکـــن!

من به اتمامِ گـــرفتاری خـــود اندیشم..

جانِ من جانِ خودت بنده گرفتار مکن!

خواستی رد بشوی با نوک پایت بگذر!!

بازی با قلب من و چهره ی اغیار مکن!

ما که با تو به سر صلح فرود آمده ایم!

تو دگـــر قصد سفر در دل پـــیکار مکن

تازه از بند هوای غزل آسوده شدم...

من آشفته را آلــــــوده ی اشعار مکن!

نکند پلک زنی بی سر و پا مست شوم!

شیوَن و مــــرگ بُوَد حاصلِ یکــبار مکن!

آنقَدَر گوش نکـــردی و گرفتار شــــدم...

نه دگر دل نکنم  ، تکیه به اجبار کن!!!

 

#سمیه_عاشوری_کلور

1395/4/7      

!.... نفــــوذ

 

من به تو محتاجم...!

به همان حکم پر از خواهش تو!

به نفـــــوذِ نفست تا تَـــــــــهِ مــــن....!!

به نگاه پر از آرامش تو..

من در اینجا که تو فکرت نرسیده هرگز

به تمنای وجو تو به دنبال تو ام!

من از اینجا که حواسم به تو پرت است فقط

مبتلا گشته ی ویروسی افکار توام!

تو به من هیچ نگفتی جانا

ولی آن چشم تو دل های مرا با خود برد..

شبی در خواب پریشانم از اینجا رفتی..!

قبل بیدار شدن روح و دل و جانم مُرد!

 

(سمیه عاشوری کلور _ 95.3.17)

!....جادو

بی گمان بی تو و بی چشم تو من خواهم مرد!

بدنم را به کل از روح بُرون خواهــم بـــرد!

روزه ی صبر به جان میخرم و هـــــر افطار

کمی از غصه ی رویای تورا خواهم خورد!

من گرفتار شدم در تو چو قلــبی در جان

که تو از دور هویدا شوی مـــی کوبد تند!

من که سختم سر تصمیم خود اما هربار

خواستم دل بکنم از تو و این درد نــشد!

فکر زیباییه تو ، ذهن مــرا درهم ریــخت!

من حسودم تو ببخشم که به قلبم برخورد

یاد باد آن شــب افسون که جــادویم کرد!

رد شد آن دم ولی یک عمر دلم با خود برد!

هیـــج جا هیـــچ طبیبی به مــن اُمّــید نداد!

شک نکن بی تو و بی چشم تو من خواهم مرد!

 

(سمیه عاشوری کلور _ 95.1.18)

!....مونگَ تاو

مونــــگَ تاوُ آسّاره بـــدجورَ بی تاوی کَرِند!

شَــــــوِ را آفتاوِ جا آسمانِ آفتاوی کَـــــرِند

نزانِـــم کفّا دَ بـیـنـدِشان دِلِم بَــرشه هَنی

یا که اشتن دلِ را خِن وِریته چَشمِ دَنـــی!

بی خنی دردی نی که هر صَنَمی را وَر بَره

هرکسی دل که بِشه چَشمِ خنین سفربره

آخ مواجاش کسی را دل دَ گَفِش حالی نبو

فقظ اِم لحظهَ نیه حالِ چَشِن عالـــــی نبـــو

دَ کــرا نا منن ام دل چم اَدیم هــــرجا بشوم

زنه اشتن گفه یو عقلِ بِـنِ نَــــرزِ جیشــــوم!

مـــــونگَ تاوِ بنِ کو قامَـــــتِــــر هــــمتا نِداره

راسِ باجِم جانَ رو چَشــــــمی داری تا نداره

دلِ تنگِم تــــــهِ دَخوانهِ شَــــوُ روز سیـــر آنِبو

از اگر پـــــیر آبایام روزی، دِلِـــــم پیــــــر آنِــبو

اگرم آدم و خاتم چَمَــــه کــــــو عاصی ببــــو

ته کو هرگز نِکَشِـــــــــم دَس تا دِلِر راضی بِبو

دل که بی تاوی کَره زخمِ چَشِن مرهمی خوا

دل که تِیـــنا نِتانهِ تاو باره چون هــمدمی خوا

هیچکسی تِینا دِلِ هیچ روزی هرگز مَسوجان

بورن تا زیـــــرون آبـــــــو زردَ دِلِــم جانَ رو جان

ته مایاش خن نگیره چشم و خنش عالی نبو

بی خنی دردیه که روز و شَوِش حالــــــی نبو!

 

(سمیه عاشوری کلور _ 94.4.5)

!....پاییز

کَمَکی دور تر از این شب سرد

منتظر مانده به پایم پاییز!

بروم دود کنم دردم را

و بنوشم کَمَکی چای غلیظ..!

و اگر چشم، نگاه تو ندید

هی به دلتنگی تو خیره شوم..

بنویسم کَمَکی شعر سپید!

کَمَکی دورتر از این شب سرد

منتظر مانده به پایم پاییز

تا به طغیان برسد اشک شبم

و اگر سرد شود وای ! اگر

به دلم وسوسه ات افتد اگر..

و  اگر دور تـــــــــو باشی چه شود؟

به خیالت که مرا خواب بَرَد؟

وای اگر هُرم صدای تو به گوشم نرسد..

وای! اگر در دل پاییز نباشی تو...اگر

شر از خلوت تو پُر باشد

منِ تنها چه کُنَد شاعره هم باشد اگر!

به خیالت چه شود؟

کَمَکی دورتر از این شب سرد

منتظر مانده به پایم پاییز

تا در آغوش بگیری تو مرا در تب یک خواب عزیز!

ناگهان در دَمِ بیداری رهایم نکنی..!

وای اگر لحظه ای یکباره نگاهم نکنی..

یا اگر تب کنم اما..تو دوایم نکنی..

به خیالت چه شود؟

برود سر بکشد کاش مرا خواب غلیظ..

برود سر بکشد کاش مرا خواب غلیظ..!

 

(سمیه عاشوری کلور)

 

!!.... برگِ توت

با تــــو ام جانا ! بیا نامت جهانـــی می کنم!

خانه که سهل است! من دنیاتکانی می کنم

فــــرش رنــــگیـــنِ اصیــلی زیر پا می گسترم

سقفِ این کاشانه مان را آسمانی می کنم!!

من فقط معــــتاد آن مصداق چشمانِ تـــو ام

لحظه ای هم بنگری من شادمانی می کنم!!

گر شبی مهمان من باشی به جان این غزل

تا نگاهِ صبح دم هی شعرخوانــــــی می کنم!

برگِ تــــوتِ خانـــه ام گوید که آخر از فـــــراق

رنگِ سرخِ میوه ام را ارغـــــــــوانی می کنم!!

ترکِ آرامِ وجـــــودت نیــــــست اندر طاقتــــم

ناگهان یکباره مرگِ ناگهانــــــــی می کنـــم!

بی تو گاهی میشوم همخانه با پیری گهی

با نفس های خیالِ تـــــــــو جوانی می کنم!

بازهم یک چای سرد اینجا کنار پنـــــــجره...

این غزل را هم به نام تــــو جهانـی می کنم!

 

(سمیه عاشوری کلور)

!....آواز صبح

صبح زیبایت بخـــیر تنهاترین محبوب من!

ناجـــیِ افسونگرِ ویرانی و سرکوبِ من!

صبح شد! برخیز بامن زندگی را مزه کن!

من طلب دارم تورا سرمایه ی مطلوبِ من

محوِ آن آرامشت بودم که تو رفتی به خواب

زود برخیز و سلامی کن به این آشوب من!

خواب بودی بی اجازه جُرعه ای نوشیدمت!

ای که چشمانت شرابِ قرمزِ مرغوبِ من!!

هرشب از کاشانه ی آغوش تو زد می شوم

من که یک شاعر نبودم با تو گشتم خوب من

در تــــو من گُـــم گشته ام برخیــز پیدایم نما!

صبــــح زیبــایت بخیر زیـــباتــــرین محبوب من!

 

(سمیه عاشوری کلور)

!....مَرز

کاش ویران بشود آنچه میان منو توست!

که همین دردِ نهان در پیِ جانِ منو توست

گفته ی عقل، متین است و گرانبار ولـی..

چه کنیم با دلمان گر نگرانِ منو توســـت؟

این همه علت و بُرهان بِـــرَهان از دلــمان

شاید این زخم،خودش برگِ نشانِ منوتوست

آه  از  این دلِ پرپر شده ی  هـــردویمان....

هرچه بر دوش کشد جُرمِ زبان منوتوست!!

کَمَکی قهر، کمی فاصله ، مقداری جنـــون

و کمی عشق که خود در خَفَقان منو توست

هرگز اینـــگونه به احوالِ بَدَم پشت مکن....

بخدا بیشتر است آنــــچه تــوان منوتوست!!

کاش میشد که کمی هم سَرِ جا بنشینیم

این نخِ عشق ولی در نَـــوَسانِ منو توست!

آه  از  مــــرزِ   بزرگـــی که میان دل ماست

کاش ویـران بشود آنچـــــه میان منوتوست!!

 

(سمیه عاشوری کلور)

!...سودا

با حاکم  عشاق اگر  شرط  کنی مــــی ارزد!

با دست خودت فاصله را طرد کنی مـــی ارزد!

تقسیم دو پروانه ی عاشــق نشود خیـــر ولی

یک زوجِ "غلط قائِده"  را فــــرد کنی مــی ارزد!

پشت سرِ آن کس کـــه دلــت با دل اوســــت

لــب را پر گلوازه ی برگــــــرد کنی مـــی ارزد!

در بیــــن جهانی که پر از دغــــدغه هاســـت

یک کـــــودک پر پر زده را مــــرد کنی می ارزد!

وقتی که به آینده ی سبزینه ی خود می نگری

بگذشته ی ماضی شده را زرد کنی مـی ارزد!

گـــر قــــعــــر زمیـن مسکن مـعشوقه شـــــود

از اوج خــــــودت را به زمیـن پرت کنی می ارزد!

 

(سمیه عاشوری کلور)

!....گم شده

لا به لای دفتـــــرم افسانـــــــه را گــــــم کرده ام

ایـــــــن دل بیچاره ی مستانــــــه را گم کرده ام!

شب به شب انبار کـــــردم باده هارا تا سحـــــر

وقت نوشیـــــدن شده پیمانــــــه را گم کرده ام!

با تــو  در اشعار خود مردانگی  کردم  چه  سود!

آن غرور  سابــــــق مردانــــــــه را گــم کرده ام!!

در پــــی اشعار خود شخصی شبیه زندگـــــــــی

تکیـه گاهــــــی محکم و جانانــه را گم کرده ام!!

گیــــسوانت بهتـــــــرین سرگرمی ام در خانه بود

خرمـــــن گیـــــــسوی تو در شانه را گم کرده ام!

این همه گم گشته را غافل شدم این ها که هیچ

یک نگاه محـــــــشر و دردانـــــــــه را گم کرده ام

یاد دارم بستــــــه بودم هردو جـــــــلد دفتـــــــرم

وای بـــر من که تــــــــورا در خانه ام گم کرده ام!!

 

(سمیه عاشوری کلور)

!...برای تو

حال، این حال و هوایم به کنار

امشب این شعر تفاوت دارد!

بنده احساس عجیبی به صدایت دارم.!

خوب تر از نفست امّید چیست؟

تو که گفتی نشوم معتاد من!

اعتیادم به نگاهت گنه چشم من است!

سر آرامش محضت ته آن خشم من است..

تو نباشی چه کسی دل نگرانم باشد؟

استوار دل لغزنده و جانم باشد؟

همه ی زندگی از بودن تو مسرور است!

و دو چشمم به نگاه کردن تو مجبور است!

مادرم ترس ازآن داشت که عاشق باشم

سخت عاشق شده ام چون پدرم معشوق است!

چندبار بر سر زانو به فدایت بشوم؟

سخت مغروق دو دریای نگاهت بشوم؟

دخترت عاشق مردی شده است!

که به دنیای بزرگ و قدرش می ارزد!

مادرم گفت که عاشق نشوم لیک نشد

دخترت عاشق توست!

و به یک خنده ی تو می رقصد!

 (سمیه عاشوری)

 

جواب پدر عزیزتر از جانم:

دخترم عشق به فرزند خدایی شده است

لیک افسونگر عشاق جدایی شده است

گرچه لبریز ز هجران شده پیمانه ی عشق

عشق تو در دل من نیز تداعی شده است!

(علیرضا عاشوری)

 

خدایا شکرت 3>

!... خــــــــط پایانــــــــــــ

 

تو آنجایی و من اینجا عجب سرگیجه دورانــی 

حواسم پرت افکارت عجب حال پریشانــــــی! 

دمای دست من گویا ندارد حال نرمالــــــــی!

چقدرسخت است اگربامن هوایت را نچرخانی

تمام  التفات من جهت چرخانده سوی تــــــو

تماماً بی هوا گـــــــردم نگاهت را بگردانـــی!

خیالم تحت فرمان خیال و آرزوی تـــــــــــــــو

ببین، احوال شعر من چگونه گشته برهانی!

دلم می لرزد ازاینکه جوابت منطقی باشد!!!!

ببندی هردو چشمانت بگویی که نمی مانی!

و من دائم ز چشمانت برایت شعر می سازم!

برای شعر گفتن من ندارم خط پایانـــــــــــــی!

 

(سمیه عاشوری کلور)

!....ستایـــــــش

بودنت   را   می ستایم   باور   محبوب من!

عامل طغیان گر   کابوس   نامطلوب   من!

نازنین   می دارَمَت   رویای   دلشوره  زدا!

بودنت را می ستایم می دهم دست خدا!

بی بهانه از  برایت تا  به   فردا   می روم

در  زمستان  بهر آغوش  بهارت  می دوم

با نبودت بودن من  چون  نبودن  می شود

با  نبودت  این نبودن اصل بودن می شود!

می ستایم باطنت را معبــــد  آمــــال   من

آشنای سردی   دستان بد احوال   مــــــن

چای گرمی از نفس با عطر تو دم می کنم!

از غم بی انتهای   خود تورا   کم می کنم!!

بودنت را می ستایم واژه ی   مفهوم   من!

آرزوی   مبهم  فردای   نامعــــــلــــوم   من

بودنت را می ستایم چشم هایم باز نیست

این ستایش   از  ته دل کمتر از پرواز نیست!

(سمیه عاشوری)

!...فریــــــــــاد

دلم فریاد می خواهد ولی نیــــــســــت

جهانــــی شاد می خواهد ولی نیست!

خیـــــال روشنـــــــی با بــــال پــــــــــرواز

دلــی آباد می خواهــــــد ولی نیــست!

این آشوب و هیـــــــــاهوی زمانـــــــــــه

مخی پــــــــولاد می خواهد ولی نیست!

و این مـن که سزایــــــــش زندگانیست

دلش بیداد مــــــی خواهد ولی نیست!

گــــــهی بلبل در آغــوش زمســـــــــتان

دلش خرداد مـــــــی خواهد ولی نیست!

در ایـــن غوقــــــای کـــــــــج سامانی دل

کسی ارشاد مــــــی خواهد ولی نیست

سکــــــــــوت از درگــــــه زنـــــدان دل ها

بسی فریــــــــــاد می خواهد ولی نیست!

 

(سمیه عاشوری)

!....طــــــــــواف ( اجرا شده در جشن گلریزان تهران )

زندگی در جریان است هنوز وزمان از پس شبها به سحر می نگرد!

هرچه غفلت بشود از لحظات ،لحظه چون نور زدر می گذرد

زندگی در جریان است ولی،گاه با این دل  ما همسو نیست

گاه یک شمع و چراغ زندگی ،همچو شمع دگران پرسو نیست

من کوچک امروز ،به دعای مادری گرییستم

 بخدا گفت: اگر خوب نشد فرزندم،  بخدا من نیستم

دخترک بیمار بود    
    پدرش بیکار بود   
 ونگاهی که خجالت زرخش می بارید

چهره ی غمگینه،پدری که دخترش از سر درد می نالید..

آسمان چشمانش ،برسر صاف قشنگ دخترک می بارید..
چشمها مانده به در...):

غصه دارد پدر..

انتظار نیست زیادش قشنگ...

همه آیند به تنگ...

 

ادامه نوشته

!... مِشتِلِق

نَـو روزَ خوانی سَس بامـــه گیزگیزا وچَـه بَرامِه!

زمســـــانِ درازَ شَـــــو یَــــواشِنَن سر دَرامِــــه!

کُوره وُ سَبزَه مشتلق وارده چَمَه تاقچهَ سران!

اسبیَه چیجَه لـــــیوِنَـن سبز آکَره خِشکَه داران!

سرد شَوان سر در آمیند دلانمان آبینده شـاد!

اسیـــــرَ کــــوُتَران،همــهَ بَـــندِ کـــو آبینده آزاد!

رنگ رومان خوب آجامِه سَبزَ یو گول سرپیرامه!

کــــینَه و بــد ذاتی جیگا کفا دَ شادی ایجامِه!

کشکـــره شــــادی دخوانه بلبلی آزادی خوانه!

عیدی و نقل و شیرینی آســـارَه مِیمانـی مانه!

آفتـــــاو و مــــونگ و آســـارَه کفا دَ نورانی آبو!

خــــزانَ شهرِ چمه دل  جـــــیر دَ چراغانی آبو!

بایَه سیــــــاهـــی عَوَضِ إسبیَه رَنــگان دِیَسَم!

آفتــــــاوِشی گرمی بارَم بِندی قشنگان دِیَسَم!

عشقِ کو زیــــرونَ دلان نَقلِشی عـــاشق بِبَیَم!

دِبِندی را خــــوب بِــــدوجَم دِبِندی لایق بِــبَـیَم!

دوش دَوارَم سِرَ وِلان دبنـــدی قَــــدرِ بِـــزانَـــم!

بِشَـــــم هَنی زردَ رَزان سبــزینه دانَه پیشانـم!

وَلَه قشنگ نی گَفی ک دبندی پشت سر بَرا!!

خوب نی باجَم چِمِه بـــدی تندی باجِندِ اَیلَه را!

هرکــسی اِشتن دلِ کو زانِه چِه دَر بعدِ خِـــدا

خوب نـــی بِبو غم همَه را اما ببو شادی جِــدا

ها براجــان رنگ وارنگ شــــادی وارِه قشنگینَن

"اما قشنگه دلـی ک رنگی ببو ای رنـــگِــنَن"!!!

بایَــــه بِـــهــــاری بِبَیَم بِـــهار بِــبو رزانـــــــمان!

دِبِنــــدی جــیـــــفِ مَـــزَنَم ســبزه آبو خَزانِمان!

بایهَ بِبَم دِبِندی پِشت، مِسال همهَ باجان و دل!

بندی را شادی پــیـــشانَم بِـــهارمان بواره ول!

 

(سمیه عاشوری)

!..... دل تکانی

می تکانم  خانه ام  را پیشــــــه سازم عاشقــــی را

دل تـکانی می کــــنم باز عطر یاس و رازقـــی را....!

دل ز فـــردا مــی کنم پاک از شبی که غم صدا زد..

می ســـتـــانـــم بـــاوری را کــز کدورت ها ندا زد..!

آفــتـــاب عـــشق و مهر و مهربانـــی مــی ســـتانم!

ایـــده گـــیرم از بــــهاران بــذر شـــادی مـی فشانم!

مـــاه تــــاب آســــمانـــی در فـــروغ ایـــن شب ناز!

مـــی پـــراند غـــم ز دل ها مــی نوازد نغمه و ساز!

یـــاد آرم حــــرف ســـهراب از بـــهاران  گــذشتـــه!!

تا بشـــوییم چـــشم ها را بــــا نـــوای دل نـــوشتــه!

خــانه خــــواهیم ساخت بــا دل، با نگاهی آسمانـــی

از بــــــرای هــــــم زبــــانـــی پابه پای مــهربانــی....!

دور خــــواهیـــم کـــرد از خود خاطرات تلخ دیرین.....!

مــــحو خــــواهیم کـــرد ناله بهر رویاهای شیرین.....!

ایــــن بــــهارشــــادمانـی عــــهد خواهیم بست باهم

در عبـــــوری بــــی بـــهانه از شرارت ها و از غم......

دیـــــده هــــامــان را بشوییم تــــا بشوید دیــده هارا

کیــــنه هــا گر ما برانیم مـــی رهانــد کــینه ما را!!

خــــوب هـــارا گـــر ببینیم بـــی غرور و بی بهانه...!

عــــهد خــــواهد بــست با ما روزگاری عـــاشقانه!!

 

 (سمیه عاشوری)

!...افکار خواب آلود

دلـــــم میخواهد آن شعری کــه از چشمان تو باشد!

هــــوای گــــرم آغوشــــی که با فــــرمان تـــو باشد!

دلـــم می خواهد اجبــاری که مجـــبورم کند در تـــو !

هــمان احساس شیرینی که در دســـتان تــو باشد!

هوای زندگی ســــرد و دلــــم هرم تــو مــی خواهد!

حسودم من به هــر عشقی اگــــر مهمان تو باشد !

توآن معشوقه ی دائم من آن گرگم که عاشــق شد!

قـــسم خـــوردم وفــایـی را کــــه در پیمان تو باشد !

من آن جوینده ای هستم که جز مــهرت نمی جوید !

گـــوارا مـــی شــود حـــبسم اگــــــر زندان تو باشد !

من آن گوینده ای هستم که جـــــز حرفت نمی گوید! 

فـــقط خـــواهم شنید آن که پر از جــریان تــو باشــد!

دوباره بستــــه ام چشمم و غــــرق فکر خواب آلــود!

عجب شعری شود شعری که از چشمان تو باشد !!

من  نخوابیـــدم در این ایام  طولانـــی رفیق!

کاش می دیدی گذشتم از چه طوفانی رفیق

من به تنهایی شبانه با خودم ســر کرده ام

شعله ی عشق است نتوانی بسوزانی رفیق

عشق از کوی دلم گر دست خود را برکشد

آه من آسوده می خوابم تو می دانی رفیق!

ادامه نوشته

!...یلدا مبارک

یلدا را دوست دارم..

به خاطر دقیقه ای که می توانم یک یاس دیگر را تقدیمت کنم..

به خاطر ثانیه هایی که می شود ستاره های بیشتری را شمرد..!

به خاطر دلتنگی های شصت ثانیه بیشترش..

به خاطر خواستن های طولانی تر تو..

تورا دوست دارم..

به خاطر همه ی آنچه که هست..

و زندگی را دوست دارم..

به خاطر تو..!

یــــــــلدا را دوست دارم.. مبارکــــــــ..!

!... به آشنا

من دلی گم کرده ام که بی هوایش خسته ام

عشق و احساس دلم را من به پایش بسته ام

می روی می خواهمت شب ها تو را از آسمان

با  ستاره  راز دل گویـــــم تو  از رویش بخـــوان

آشـــنای من، صدایت بی هوا  مستــــــم کند!

بودن بی تو در ایـن دنیا مرا ســـستــــــم کند!

ادامه نوشته

!..پرواز باقایق

من اگر سهراب بودم..

من اگرباخبر از لاله ی صحرابودم...

من اگر مرهم دل مرهم یک کاسه ی آب..

من اگر مرهم راز دل گلها بودم..

من اگر در خودمن، تنها نبودم..

من اگر میزیستم دراین جهان، بودم هویدا..

گر که میشد من تورا اسان بیابم..بودی پیدا...

ادامه نوشته

!..تقدیر

 دلا  با من مدارا  کن سر از  احوال  ما بردار..!

  برو با دیگری خو کن مرادست خودم بسپار..!

 دلم درگیرو دار آتش و در انتظار نم نم باران..!

 نگاهم در پی  ردی ز  حال  خسته ی یاران..!

 هم آغوش  بهارم من شرابی سرد در دستم..!

  دلم  را کندم ازدنیا به دستان تو دل بستم..!

ادامه نوشته

!...از دست تو پاییز

باد می آید..

و چقدر گاهی آنقدر تنها می شوم..

و گاهی چقدر تنهایی ام آنقدر می شود..!

که هیچ چیز نگویم و تنها بخواهمت.!

آآآآآی باد..

ذره ای از اورا بیاور..

دلم تنها امروز تنگ نیست!

آآآآی تو! بیا..

با باد،و یا با غیره..!

فقط بیا..من تنها امروز تنها نیستم!

و آه از دست تو پاییز..!

نمی گویم نیا..

اما کسی رابیاور برایم.."اورا..!"

باد می آید..

من تنها هستم..!

(سمیه عاشوری)

...آهی نه فقط برای امروز

من خیلی وقت ها فکر نمی کنم...!

اما فکر که می کنم...

میفهمم چقــــدر دوستت دارم...!

من خیلی وقت ها نادانم...!

اما آنگاه که میدانم...

می فهمم تو نرفتی..

 تو همیشه هستی..!

همین حوالی...!

 آه می کشم..

نه فقط برای امروز..

برای همیشه ای بی پایان..!

پدربزرگ خوبم:

عاشقانه هایم تمامی ندارد..

"برای تو"..!

هرگاه که می فهمم..

تو را دارم...ای آرزوی همیشگی...!